ToMiKoN – 童米空

Deze dag was één van de mindere dagen van de vakantie. Na de avondsessie te hebben bijgewoond van de goalball, waren we eerst en vooral niet al te vroeg opgestaan. Na we goed en wel in de stad liepen, was het al bijna middag. Een vriendin van Emily had voor tickets voor het roeien gezorgd voor ons. Die moesten we echter nog gaan ophalen aan haar universiteit. Daarna moesten we naar de metrohalte waar de bussen naar de watersportbaan vertrokken.

Jammergenoeg liep alles niet zo gesmeerd. We waren al laat en plots begonnen de weergoden ons ook tegen te werken. Regen!! Maar als je regen zegt in Peking is dit ook meteen hevige regen, zo iets tussen de twee kennen ze daar niet.
Omdat het nog een uur met de bus heen en terug was naar het roeien en we toch maar in de regen zouden lopen, besloten we om in Peking zelf te blijven. 

‘S avonds hadden we namelijk nog met enkele vrienden en vriendinnen afgesproken om iets in een goed Chinees restaurant te gaan eten. Jammergenoeg bleek het echter niet mijn smaak te zijn, want ik vond het één van de slechtste maaltijden van de reis.

Sinds gisteren ben ik terug in het land. Door ons drukke schema heb ik niet meer de tijd gevonden om verder te bloggen op mijn website. Dit wil echter niet zeggen dat ik mijn reisverslag niet meer zal afmaken. Verwacht dus deze week terug enkele post van het vervolg van mijn avonturen in Peking!

Omdat onze Belgische goalballers maar om 19u ’s avonds speelden, hadden Emily en ik tijdens de dag nog genoeg tijd over voor een uitstap. We kozen ervoor om de tempel van de hemel te bezoeken.

De tempel van de hemel is een groot omwalt park in Peking. Er bevinden zich verschillende gebouwen met elk hun eigen functie. Hierboven zie je bijvoorbeeld gebeden wordt voor goede oogsten. Het zou me wat ver leiden om alles te gaan uitleggen, maar mooi was het in ieder geval! Symboliek zit in alles. Zo heeft het nummer 9 een hoog aanzien en vind je vele dingen in het 9 voud.

Daarnaast is het ook gezellig wandelen en de grootse mooi aangelegde omgeving. We kwamen deze boom tegen, die verdacht veel op een aap geleek! Vinden jullie ook niet?

Vandaag was het dan zover, de goalballcompetitie ging beginnen. Danny, Johan, Bruno, Youssef, Peter en Vincent gingen de kleuren van ons land verdedigen. Daarvoor was het wel vroeg opstaan, want ze speelden al om 9u. Alles leek ook goed te lopen tot we in de taxi zaten en bijna ter plaatse waren. Emily bemerkte plots dat de tickets nog op onze hotelkamer lagen. Uiteindelijk waren we na de grondige securitycheck er rond 9.15u nog net op tijd voor de tweede helft van de Belgen.

Toen ik de zaal binnenkwam verbaasde ik me echt wel. Ten eerste zat de sporthal zo goed als vol (+- 2000 man) voor een goalballwedstrijd. Dat zijn we toch niet gewoon! Ten tweede galmde er “K3 – Oja lé lé” door de luidsprekers. De DJ had blijkbaar goed zijn huiswerk gedaan om voor een lokaal sfeertje te zorgen!

De eerste wedstrijd verliep echter niet zo goed. Toen ik binnenkwam stond België al op achterstand. Ze kwamen nog sterk opzetten, maar Litouwen ging met de pluimen lopen!

De paralympische goalballsporthal in Beijing Technology Universiteit

De tweede dag van de competitie ging het echter veel beter! België won van Spanje met ruime cijfers!

Je hebt ze misschien al in een andere foto opgemerkt, maar wat vinden jullie  van onze petjes? Zij ze niet mooi en toepasselijk?

Emily voor de watercube

Tom voor het vogelnest

Het was vroeg opstaan, want Emily’s ouders vertrokken al rond 8.30u naar de zomerpaleis. Ze gaan hier bijna wekelijks wandelen, dus voor hen is het bekend terrein. Wat ik echter niet had verwacht is dat we eerst een “stevig” ontbijt gingen nuttigen. Dat doen we niet met verse broodjes van de bakker, maar in de lokaal gelegen McDonalds! Die serveren ’s morgens speciaal Chinese ontbijten. En duur is het zeker niet als je weet dat een Big Mac hier maar ¥ 21 (€ 2,1) kost

Bij het binnenkomen van het zomerpaleis, kom je eerst in een soort tuin terecht. Hier wordt duchtig Tai Chi en andere Chinese sporten beoefend. Na over een traditionele brug te lopen ga je naar het Paleis die op een berg gelegen is. Dit is een mooi Chinese bouwwerk naar Chinese traditie, groot en zeer mooi afgewerkt.

Als we de berg waarop het paleis zich helemaal bevond hadden afgedaald, kwamen we aan een groot meer uit. Hier wachten Emily’s ouders ons op. Emily’s papa was er snel bij om een bootje te huren. Dit was gelukkig geen roeibootje of waterfiets, maar een heus elektrisch aangedreven model. Het was echt prachtig! Mooi weer, mooi uitzicht, rust … super!

Kapitein Wang = Emily’s papa

Emily en haar mama op de boot

Emily en ik voor een stenen boot

Na deze rondvaart zijn we terug gekeerd naar Peking zelf, waar we van een Chinese maaltijd konden genieten!

Na de vermoeiende dag 4, hadden we ons voorgenomen om het wat rustig te houden. Daarom sliepen we wat langer uit en vertrokken we in de vroege namiddag naar de kapper. Emily wilde een nieuw kleurtje & ik kon een knipbeurt ook wel gebruiken.

Zo veel verschil met een Belgische kapper is er niet. Wassen, knippen … daar kan je niet zo veel anders mee doen. Toch zijn er wel een paar dingen anders. Zo lopen ze er met een kapje voor hun mond, krijg je een nekmassage als je moet wachten en krijg je drankjes genoeg. Daarnaast is er een keuze tussen een goedkope of een iets duurdere kapper. De één heeft dus al wat meer ervaring dan de andere. Tijdens het wassen kreeg ik de vraag of mijn haar gekleurd was, niet verwonderlijk als je weet dat 99% van de Chinezen zwart haar hebben.
Ik koos voor een kort snit (zoals Bruno) en Emily haar haar is weer wat donkerder met een rode glans. Foto’s volgen in mijn volgende berichten.

’s Avonds waren we uitgenodigd om bij Emily’s pepe en meme te gaan eten. Vriendelijke mensen! Opa probeerde zelfs enkele woordjes Engels boven te halen. Naast hen was er nog veel familie aanwezig. Zo waren er nog enkele tantes en nonkels en enkele neefjes & nichtjes. Ook was het nieuwe zoontje “Beär” er. Een schattig boeleke van 3 weken oud met al een hele boel zwart haar.

Zoals elke grote stad, kanje in Peking ook naar harte lust shoppen. Toch gaat het er wat anders aan toe dan bij ons. Enkele feiten:

- Om klanten te lokken is het de mode om luide muziek buiten de winkel te hebben. In de shop mag natuurlijk ook
- Prijzen voor bekende merken liggen op ons prijsniveau, dus echte koopjes zul je niet doen
- Per shop loopt er wel meer dan dubbel of driedubbel zoveel personeel als bij ons rond
- Wanneer je de winkel binnenstapt word je meteen aangesproken door iemand. Die blijft je zeer behulpzaam volgen (kleven) en geeft je tips. Dit tot je de winkel weer uit bent. Het voelt zeker vreemd aan, ,maar kwijtspelen doe je ze niet. Want ze worden extra betaald wanneer ze aan jou verkopen
- Het Engels van de verkopers is niet goed. Maar als je als buitenlander een shop binnenkomt, zeggen ze allemaal wel vriendelijk “hello, hello” ipv “Ni hao”

Het was eindelijk zover. Emily en ik konden aan de hand van een guestpass het dorp in en een bezoekje brengen aan de atleten.

Het dorp zelf is goed beveiligd, dus als gewone leek raak je er niet in. Wil je er als guest in, dan moet je zich aanmelden aan een speciale receptie buiten het dorp. Wanneer je op de lijst voorkomt, mag je mee met de bus richting het dorp. Eénmaal daar aangekomen, ruil je je passport om voor een volwaardige guestpass.

Aangekomen in het dorp is het toch even je weg zoeken, want het is zo groot en mooi. Bruno, Danny & Peter kwamen ons opzoeken & leiden ons naar hun appartement. Dit is een mooie, ruime flat met alles wat je maar nodig hebt. Ze zitten er dus prima. Na een kleine rondleiding en “verbroedering” was het tijd voor het middageten. Deze vind plaats in een grote riftertent. Een zoals alles in het dorp is deze ook groot. Zo is de rij jmet eetstandjes waarschijnlijk wel 100 meer breed. Je vind er alles wat je maar kunt verlangen. Van McDonalds, pizza, mediteraans, Hallal tot Chinees. Indrukwekkend!

Maar deze eet tent is nog maar klein bier vergelijken met de verboden stad die we samen met de spelers in de namiddag gingen bezoeken. Deze immense stad in een stad doet je je echt verbazen. De pracht en de praal en de omvang zijn verbluffend.

Om deze dag van indrukken mooi af te sluiten, trokken we naar het bekende vogelnest station. Hier konden we genieten van de generale repetitie van de openingsceremoni

Op woensdag gingen we Peking eens op een andere manier bekijken. Dit deed ik samen met Emily en haar vriendin Maja. We trokken hier voor naar Factory 798, een voormalige fabriek waar nu hedendaagse Chinese kunst wordt tentoon gesteld. Ook vinden er soms tentoonstellingen plaats.

Er was een hele boel te zien in de vele gebouwen. Zo zag ik enkele zeer geslaagde werken waar de Chinese lijders in gebruikt werden, een supergroot hemd,

Een Chinese interpretatie van manneken pis.

…

We sloten de dag af in een speciaal voor de games ingerichte tentoonstelling van Nike. Deze verteld met media en veel voeten, hoe men tot de huidige schoen komt. Al hun types sportschoenen stonden er ook uitgestald, dit zijn er meer dan 20: dit gaat van lopen, over volleyball tot gewichtheffen. Daarnaast stond hun nieuwe flywire techniek ook in de kijker.